نبرد كردن و مكاس كردن در بيع . مكايصة ( mok yasat ) م . ع . مروسيدن . يق : ما زال يكايصه اى يمازحه . مكايل ( mok yel ) ص . ع . پيماينده و آنكه پيمانه مىكند . مكايلة ( mok yalat ) م . ع . مر يكديگر را پيمودن . و مانند سخن ديگرى سخن گفتن . و مانند كار ديگرى كار كردن . و فزونى كردن در دشنام دادن بهم . مكاييل ( mak yil ) ع . ج . مكيال و مكيل و مكيلة . مكب ( mekabb ) ا . ع . كسى كه بيشتر زمين را مىنگرد و سرنگون باشد . مكب ( mokebb ) ا . ع . سرنگون شده و بر روى افتاده . قوله تعالى : أَ فَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلى وَجْهِهِ . مكباب ( mekb b ) ا . ع . سرنگون و آنكه بيشتر زمين را مىنگرد . مكببة ( mokabbabat ) ا . ع . نوعى از گندم تيرهء ستبر خوشه . مكبة ( mekabbat ) ا . ع . سرپوش . مكبة ( mokabbat ) ا . ع . بلغت مراكش : چرخه و كلافه . مكبح ( mokabbah ) ص . ع . بلند و متكبر . يق : انه لمكبح اى شامخ . مكبر ( makber ) ا . ع . بزرك سالى . مكبر ( makber ) م . ع . كبر كبرا و مكبرا . ر . كبر . مكبر ( mokabbar ) ص . ع . اسم بزرك شده ضد مصغر . مكبر ( mokabber ) ا . پ . مأخوذ از تازى - تكبير گويندهء در نماز جماعت . مكبرة ( makbarat ) و ( makborat ) ا . ع . كلانسالى . مكبس ( mokabbes ) ا . ع . مرد سست چشم سرشتى و فرومايه . و آنكه ناگاه بمردم در آيد و فرو پوشد آنها را . و نام اسبى . مكبل ( mokabbal ) ص . ع . قيد كرده شده و باز داشته شده و حبس شده . مكبن ( mokban ) ص . ع . مكبن الفقار : كسى كه مهره‌هاى پشت وى محكم و استوار باشد . مكبوث ( makbus ) ص . ع . لحم مكبوث : گوشت برگرديده بوى . مكبود ( makbud ) ص . ع . گرفتار بيمارى جگر . مكبوراء ( makbur ' ) ع . ج . كبير . مكبول ( makbul ) ص . ع . بندى و در قيد كرده و محبوس و اسير . مكبون ( makbun ) ص . ع . شتر مبتلا ببيمارى كبان . و كسى كه دست آن از كار كردن سخت شده باشد . و مكبون الاصابع : مرد درشت انگشتان . مكبون ( makbun ) ا . ع . اسب كوتاه پاى فراخ شكم باريك استخوان . ج : مكابين . مكبونة ( makbunat ) ا . ع . اسب كوتاه پاى فراخ شكم باريك استخوان . ج : مكابين . و زن شتابكار . مكة ( makkat ) ا . ع . جاى اجتماع بزرك . و نام شهر حرام و تمامى حرم . ر . مكه . مكت ( makt ) م . ع . مكت بالمكان مكتا ( از باب نصر ) : مقيم شد در آنجاى . مكتاف ( mekt f ) ا . ع . ستورى كه زين شانه آن را ريش كرده باشد . مكتام ( mekt m ) ص . ع . ناقة مكتام : ماده شترى كه هنگام آبستنى دم بر ندارد و باردارى آن معلوم نگردد . مكتب ( maktab ) ا . ع . دبيرستان و جايى كه در آن نوشتن مىآموزند . و دفتر خانه . ج : مكاتب . مكتب ( maktab ) ا . پ . مأخوذ از تازى - جايى كه در آن كودكان را تعليم مىكنند و خواندن و نوشتن و جز آن مىآموزانند و سبق مىدهند و دپايه نيز گويند . مكتب ( moktab ) ص . ع . قربة مكتب : مشك سر بسته . مكتب ( mokteb ) ص . ع . آموزندهء كتابت و مكتب‌دار . مكتب ( mokattab ) ص . ع . كتيبهء آماده شده و فراهم آورده و نوشته شده . مكتب ( mokattab ) ا . ع . خوشه‌اى كه پاره‌اى از بر آن را خورده باشند . مكتبت ( mobktabet ) ص . ع . اندوهگين و غمناك . مكتب‌خانه ( maktab - x ne ) ا . پ . جاى آموزانيدن كودكان و دپايه . مكتب‌دار ( maktab - d r ) ا . پ . كسى كه كودكان را خواندن و نوشتن و جز آن مىآموزاند . مكتب‌دارى ( maktab - d ri ) ا . پ . شغل مكتب‌دار . مكتب‌گاه ( maktab - g h ) ا . پ . مكتب‌خانه و جاى آموزانيدن كودكان . مكتتب ( moktatab ) ص . ع . نوشته شده . و باز نگريسته و ملاحظه شده . و شمرده شده . مكتتب ( moktateb ) ص . ع . نويسنده . و آنكه به دو دوال مشك را مىدوزد و